Kutcaissières

Deze spitted vertelt het verhaal van zonet in de Albert Heijn en de aanloop van deze tragische gebeurtenis, evenals enkele amusante anekdotes.

Vanochtend had ik een tentamen van het vak Nieuwe Media. Omdat ik vermoedde dat ik eerder tentamens nogal verpest had was de stress nog immenser dan normaal. Er is een minimum aan vakken dat ik moet halen om niet mijn studiefinanciering plus OVkaartkosten terug te hoeven betalen, en ik zit net op het randje van wat je minimaal moet halen.

Enfin, dat tentamen vanochtend ging gelukkig goed en na een half uurtje verliet ik als een van de eersten de zaal, onder het oog van een moedeloze zaal die me als een kudde zeehonden aankeek.

Thuisgekomen verlangde ik enorm naar soulfood, ofwel eten voor je ziel. Ik fietste gelijk weer naar de Albert Heijn om het een en ander in te slaan aan geestelijke oppeppers. In de Albert Heijn aangekomen speurden mijn ogen langs de rekken op zoek naar bier, vlees en andere ongezonde troep. Altijd als ik dat koop voel ik mij een beetje opgelaten, dat al die mensen zien wat voor walgelijke dingen ik koop.

Om deze reden wissel ik ook Albert Heijns af, zodat het niet zo opvalt dat ik nooit sla of andijvie koop. Mijn moeder wees me er overigens laatst op dat onze voormalige buurman, tevens alcoholist, ook de Albert Heijn wisseltruc deed, maar dan ongestoord alcohol te kopen.

De caissière keek me raar aan. Eigenlijk zou ik haar raar aan moeten kijken want ze zag er veel te oud uit om nog ongeschoold werk te verrichten in de kutste Albert Heijn die ik ken in mijn buurt. Ik haalde in gedachten mijn schouders op, ragde op ruwe wijze mijn pinpas door de gleuf en typte mijn pincode (7852) in. Wachten op bedrag stond er.

Ik keek de caissière aan of er nog eens wat van kwam. Ze hield het bier vast alsof er iets mis mee was. Ik vroeg me bij mezelf af waarom. Zat er geen barskending op? Was ik de miljoenste klant die bier kocht? Lekte de verpakking? Was het per ongeluk maltbier?

De caissière hielp me een beetje. “Ben je al wel ouder dan 16?”. Ik was te verbluft om boos te reageren. Netjes antwoordde ik “Mevrouw, ik ben al 20”. In mijn hoofd spookten flarden van gedachten. Zou ik het bier meekrijgen? Hoe ging ik bewijzen dat ik 20 was? Keek ik te zenuwachtig, alsof ik toch onder de 16 was? He, ik ben al zowat 21 en die bitch snapt het niet! Maar anders zijn er wel andere Albert Heijns in de buurt, betere, waar ik bier mag, zoals het hoort.

De caissière keek me beschaamd aan. De vrouw achter me in de rij gniffelde. Zonder te vragen of ik wel echt echt echt eeeeeecht 16 was rekende ze het bier af. Ik wierp nog even een boze blik naar haar voordat ik wegging. Ik ga nooit meer naar die Albert Heijn.

Meer leesplezier

Volgende spitted: Uhm
Vorige spitted: Hard Gay Cooking
Overzicht: Laatste 5 spitteds

Lik.

Reacties (12)

1. henk | ma. 26 juni 2006, 15:52
   stoer
2. spartoen | ma. 26 juni 2006, 16:12
   he blijf door gaan met zulke spitteds he
3. Max(a)R(es) | ma. 26 juni 2006, 20:19
   hihi, en toch maar mooi bier meegekregen he! wou ze ook nog je tas controleren?
4. hencq | ma. 26 juni 2006, 21:34
   mooi verhaal! had ik pas ook maar dat zei ik net al
5. piers | ma. 26 juni 2006, 21:39
   volgende keer beter maat
6. linde | ma. 26 juni 2006, 22:08
   ik was altijd heel lief als caissière;
   nooit iemand om zn leeftijd gevraagd.
7. blaise | di. 27 juni 2006, 18:35
   Dat zijn de beste caissières. Als ze niet om je bonuskaart vragen en niet vragen of je het bonnetje wil zijn ze al helemaal geweldig.
8. spartoen | di. 27 juni 2006, 21:24
   een keer zei ik "wisselgeld hoef ik niet" omdat ik geen 5 cent hoefde
9. spartoen | di. 27 juni 2006, 21:25
   ik weet niet of dat echt gebeurd is trouwens
10. Blizt | wo. 28 juni 2006, 01:31
    Dat is wel erg leuk blaise, dat je toch het bier kreeg.
    En je moet altijd bonnetje doen, is goed voor belasting.
11. jerry | do. 29 juni 2006, 09:21
    blaise is 16

Meepraten

Reageer op Kutcaissières.
Weten hoe je tekst citeert? of een URL maakt? Kijk hier.