Kerst is voorbij. De buiken vol. De nacht donker en bewolkt.
-
Olivier had belangrijkere zaken aan zijn hoofd. Met haastige pas snelde hij door het nachtelijke Amsterdam, te verlichte en te bevolkte straten vermijdend.
Een kilometer verder, aan de Amstel, was zijn roeiboot afgemeerd. Zonder motor. Olivier wilde niet het risico lopen dat hij opgemerkt werd gedurende zijn nachtelijke tocht.
Met langzame halen roeide Olivier de Amstel over. Onder de Amstelrug stopte hij, en knoopte zijn roeiboot vast aan de ponton. Onder zijn stinkende regenjas haalde hij een doek tevoorschijn. Voorzichtig wikkelde hij het doek een stukje af. Met tevredenheid constateerde Olivier dat de verf niet had afgegeven.
Oliviers adem stokte even. Bij het Amstelhotel was een watertaxi afgemeerd, er waren mensen ingestapt, en nu kwam de boot zijn richting op. Olivier ging op de bodem van zijn boot liggen en wachtte af. Zijn kleren raakten doorweekt van het laagje water in de kuip van zijn roeiboot. Olivier legde het doek op zijn buik. Het mocht absoluut niet nat worden, dan was al het werk voor niets geweest.
In de watertaxi had niemand door dat twintig meter verder iets niet in de haak was. Olivier keek om zich heen. Het was nu stil op de Amstel. Haastig van de zenuwen rolde hij het doek uit. Het aanzicht van het doek kalmeerde hem, en hij grijnsde even.
Met de bezem veegde Olivier de onderkant van de brug schoon. Nadat het meeste vuil weg was, opende Olivier de pot met lijm, en smeerde het op de achterkant van het doek. Met de bezem duwde hij het doek tegen de onderkant van de brug en veegde voorzichtig het doek tegen de onderkant. Tot zijn grote opluchting bleef het zitten, al had de opdruk wel wat schade geleden. Er waren een paar grote vegen te zien. Voor de zekerheid drukte Olivier de randen aan met de achterkant van de bezem.
Olivier zuchtte opgelucht, en roeide terug naar de wal en meerde aan. Vanavond zou hij voor het eerste in een week kunnen slapen.
-
Sjakie haastte zich door de stromende regen over de Amstelbrug, naar de sigarenboer op het Weesperplein, niet wetende welk grote geheim zich aan de onderkant van het brugdek bevond.
Het regenwater was door de spleten en kieren van de Amstelbrug geslopen, en bereikte nu het doek. Langzaam zoog het zich vol met water, tot de lijm het gewicht niet meer kon dragen. Het viel in het zwarte water van de Amstel.
Sigaretten had hij nodig, en wel heel snel. Sjakie bestelde 3 pakjes Gauloises. De hele Kerst had hij van zijn vrouw moeten doen alsof hij niet rookte. Sjakie bedacht dat niet roken waarschijnlijk slechter was voor de gezondheid dan wel roken. En kinderen waren waarschijnlijk nóg erger.
Sjakie begon aan de terugweg naar huis. Leunend op de reling keek hij uit over de Amstel. Hij had geen haast. Een schreeuwende vrouw kon wel even wachten. Zijn sigaret smaakte naar een tweede en hij reikte in zijn jaszak naar zijn aansteker. Toen zag Sjakie het doek. “Wat?” dacht Sjakie. “Dat is toch niet?”.
Het was het wel.
Volgende spitted: Jaaroverzicht
Vorige spitted: Het Monster
Overzicht: Laatste 5 spitteds
Link erbij | Archief | RSS
