Ohhh what a night. Nee. Geen bed gedeeld met een chick of zo. Slechts een extreem geval van uit je ritme zijn.
Het begon om acht uur 's avonds. Ik was verschrikkelijk moe van het chillen in de tuin onder het genot van een zonnetje en een snufje internet eerder die dag, dat ik besloot een avondslaapje te nemen. Mijn wekker zette ik om 22:00 want om nou gelijk tot morgenochtend te slapen, dat zou zonde zijn.
Dat avondslaapje ging niet geheel vlekkeloos. Moeder moest nog het een en ander aan declaraties mailen, en een bestand attachen, dat is blijkbaar nog steeds een zwak punt bij haar. Vrouwen en techniek…
Toen ik anderhalf uur had geslapen werd ik bruut wakker gemaakt door mijn wekker die vertelde dat het 22:00 was. Ik vond dat ik meer slaap verdiende, en vatte het idee om omgekeerd te gaan slapen. Ik had geen idee wat ik er mee bedoelde, maar het hield zoiets in dat ik, in plaats van als de wekker ging, ging opstaan, ik juist weer zou gaan slapen. Logica is niet mijn sterkste punt 's nachts. De snooze knop zou mijn grote vriend zijn die me om de negen minuten zou wekken, mits ik 'em op zijn bek sloeg. Al snel had ik genoeg van dat gezeik, en zette het alarm uit.
Om 2 uur 's nachts werd ik opeens wakker. Even later hoorde ik het welbekende flits-donder-ruischen des regens. Niet lang daarna klonk een klagelijk miauw dat het geluid van de regen probeerde te overstemmen. Ik opende mijn gordijn en raam, en verwachte de Grote Geile Buurkat te zien, maar het was mijn eigen zwarte katje Moor die het raam bestormde onder luid gemiauw. Omdat er een rooster voor mijn raam zit (tegen boeven) moest ik he-le-maal uit bed om de voordeur open te doen. Ik kreeg wel honderd kopjes en lieve miauwtjes als dank en geruststelling dat mijn speurtocht naar de voordeur niet voor niets was geweest.
Moor wilde gelijk blijven slapen. Het beest ging pontificaal precies tussen mijn hoofd en MTV inzitten en begon zich te wassen. Dat gaf mij tijd om na te denken over de diepere betekenis van “tune in, tune out, drop out”, onder het genot van “Cuando Volveras”. Ik kwam tot de conclusie dat dat getune bullshit was, evenals die neus-bewegende alien en die Mexicaanse nichten die zichzelf Aventura noemen.
Aangezien ik toch nog niet kon slapen begon ik dit op te schrijven (bij gebrek aan boeiende spitted-onderwerpen) in een ouderwets schriftje (even zoeken). Al schrijvende zie ik The Rolling Stones Live op The Box (Moor was inmiddels al richting voeteneind gewandeld). Ik herkende direct het loopje van Mick Jagger. Zo lopen die junks ook waarvan je er kuddes tegenkomt op de zeedijk en de wallen.
Als het ongeveer zes uur 's nachts ('s ochtends?) is val ik eindelijk in slaap na veel geplafondgestaar en geTVgekijk om rond 13:00 uur weer wakker te worden met een uitgeslapen gevoel.
Volgende spitted: Turnen is achterlijk
Vorige spitted: Prins Johan Friso tóch homo
Overzicht: Laatste 5 spitteds
Reageer op White boys aint got no rhythm (2).
Weten hoe je tekst citeert? of een URL maakt? Kijk hier.
Link erbij | Archief | RSS