Ik ben slecht in “nee” zeggen, tenminste, bij mensen die ik niet goed ken. Zo vroeg een vriendin via mijn moeder of ìk misschien eventueel mogelijkerwijs haar video kon fixen. Ik had vooraf al zo'n beetje aangegeven dat ik daar ècht geen zin in had.
Twee dagen later kreeg ik die vriendin opeens in levende lijve aan de telefoon. Of ik haar video wilde proberen te repareren. Ik dacht “Godver, NEE!” maar zei braaf ja. Voor een smoes had ik te weinig tijd. Ik zei dat ik de volgende dag wel langs zou komen.
De volgende dag regende het. Ik kwam kletsnat bij haar aan. Als straf dat ik zo gedwongen werd door mijn beleefdheid kwam ik anderhalf uur te laat. Eigenlijk had dat een uur moeten zijn, maar moeder had “Tweede Jan Steenstraat” gezegd. Het was de eerste. Extra veel regen. Ik haat regen.
De video was binnen vijf minuutjes gemaakt. Kwestie van het videokanaal opzoeken. Ook nog de DVD op de taal Nederlandse gezet en de kat geaaid. Toen mocht ik weer weg, natte jas weer aan en de regen-regen-ruis in. Geen vriendelijke financiële bijdrage als blijk van dank, enkel een kort bedankje. Ik dacht van: “dat zal wel zo horen”… Hier in huis word ik immers ook nooit op financiële wijze bedankt voor alle dingen die ik repareer.
Gisteren: moeder had een mailtje van haar vriendin dat ze heel stom was geweest; ze was glad vergeten om me te vragen of ze me nog een beloning kon geven. Stomme vraag natuurlijk. Ik dicteerde mijn moeder: “Ik begreep van Blaise dat hij een billijk bedrag voor zijn vakantie (Italië, met 2 vrienden) wel op prijs zou stellen. Gironummer 7746866. Blaise vond de kat leuk en was blij dat hij je kon helpen.”
Moeder backspacede stiekem “billijk bedrag” nog even en typte “kleine bijdrage”. Vanochtend het antwoord: “Barbara, wil je tegen Blaise zeggen dat ik euro 20,- heb overgemaakt per girofoon? Ik ben blij dat ik weer video's kan zien.” Dat vond ik èrg beleefd van haar.
Volgende spitted: Spacecake
Vorige spitted: Stotteren
Overzicht: Laatste 5 spitteds
Link erbij | Archief | RSS
